تحمل فشار لوله های فولادی:

لوله‌های فولادی یکی از رایج‌ترین انواع لوله‌ها در صنایع هستند و به دلیل استحکام بالا، توان تحمل فشار قابل‌توجهی دارند. این لوله‌ها در رده‌های مختلفی تولید می‌شوند که هر رده یا Schedule نشان‌دهنده ضخامت و در نتیجه تحمل فشار آن‌هاست.

تحمل فشار لوله‌های پلی‌اتیلن (PE):

لوله‌های پلی‌اتیلن به دلیل وزن سبک، مقاومت در برابر خوردگی و انعطاف‌پذیری بالا، کاربرد گسترده‌ای در شبکه‌های آبرسانی دارند. این لوله‌ها معمولاً براساس استاندارد PN دسته‌بندی می‌شوند که نشان‌دهنده فشار اسمی قابل تحمل آن‌ها است.

برای نمونه:

• لوله‌های PE80 PN10 تا فشار ۱۰ بار را تحمل می‌کنند.

• لوله‌های PE100 PN16 توان تحمل فشار ۱۶ بار را دارند.

البته دمای محیط و طول عمر طراحی نیز بر میزان تحمل فشار این لوله‌ها تأثیر مستقیم می‌گذارد.

برای مثال:

• لوله‌های Schedule 40 برای فشارهای معمولی در تأسیسات آب و گاز استفاده می‌شوند.

• لوله‌های Schedule 80 و بالاتر توان تحمل فشار بیشتری دارند و برای صنایع نفت و گاز و خطوط فشار قوی کاربرد دارند.

به طور کلی، یک لوله فولادی با ضخامت مناسب می‌تواند فشاری بیش از ۵۰ بار را به راحتی تحمل کند.

تحمل فشار لوله‌های PVC :

لوله‌های PVC بیشتر در سیستم‌های فاضلابی، زهکشی و برخی خطوط آبرسانی با فشار پایین استفاده می‌شوند. این لوله‌ها معمولاً توان تحمل فشار کمتری نسبت به لوله‌های فولادی و پلی‌اتیلن دارند. لوله‌های PVC استاندارد اغلب فشار بین ۶ تا ۱۰ بار را تحمل می‌کنند و بیشتر برای مصارف خانگی یا شبکه‌های کم‌فشار کاربرد دارند.

تحمل فشار لوله‌های مسی و استنلس استیل:

لوله‌های مسی به دلیل رسانایی حرارتی عالی و مقاومت در برابر خوردگی، بیشتر در سیستم‌های سرمایش و گرمایش استفاده می‌شوند. این لوله‌ها تحمل فشار مناسبی دارند و معمولاً برای فشارهای تا حدود ۳۰ بار مناسب‌اند.

از سوی دیگر، لوله‌های استنلس استیل (فولاد ضدزنگ) در صنایع غذایی، دارویی و پتروشیمی کاربرد فراوانی دارند. این لوله‌ها علاوه بر مقاومت بالا در برابر خوردگی، توان تحمل فشار بسیار زیادی دارند و در خطوطی که نیازمند فشار بالا و شرایط خورنده هستند، استفاده می‌شوند.